Η συνδικαλιστική δράση των εργαζομένων του Εθνικού Τυπογραφείου χαρακτηρίζεται από συνέπεια και αποφασιστικότητα, με σταθερό στόχο τη διασφάλιση των δικαιωμάτων τους και τη συνέχεια της υπηρεσίας. Διαχρονικά συμμετείχαν σε όλες τις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις, διεκδικώντας προσλήψεις, καλύτερες συνθήκες εργασίας, αναγνώριση του χώρου εργασίας τους ως χώρου ανθυγιεινής εργασίας και πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς.

Οι σημαντικότεροι σταθμοί αυτής της πορείας καταγράφονται:

• Ιούνιος 1986: Μεγάλη απεργία απάντηση στην αιφνίδια απόφαση για τροποποίηση του οργανισμού του Εθνικού Τυπογραφείου και ανακατανομή του προσωπικού του.
• 5–7 Μαρτίου 2010: Τριήμερη κατάληψη του Εθνικού Τυπογραφείου, εν μέσω των κινητοποιήσεων κατά των μνημονίων, που οδήγησε στην απόσυρση διάταξης που αφορούσε στην κατάργηση επιδόματος του προσωπικού.
• Νοέμβριος 2011: Επαναλαμβανόμενες 48ωρες απεργίες ενάντια στα σχέδια κατάργησης διευθύνσεων και της αυτοτέλειας της υπηρεσίας.
• 22 Ιανουαρίου 2013: 24ωρη προειδοποιητική απεργία απάντησε σε δημοσιεύματα περί συρρίκνωσης του Εθνικού Τυπογραφείου.
• 24 Ιανουαρίου 2013: Συνάντηση με τον τότε υπουργό εσωτερικών Αντώνη Μανιτάκη, που κατέληξε στη διατήρηση όλων των υφιστάμενων δομών της υπηρεσίας.
• 22–23 Νοεμβρίου 2016: Εξαγγελία 48ωρης απεργίας που οδήγησε σε άμεση απόσυρση του άρθρου 43 νομοσχεδίου που προέβλεπε συρρίκνωση των οργανικών μονάδων της υπηρεσίας.

Οι χρονολογημένες αυτές κινητοποιήσεις αποτυπώνουν μια πορεία συλλογικής αντοχής και αποτελεσματικότητας.

Οι εργαζόμενοι όχι μόνο υπερασπίστηκαν τα δικαιώματά τους, αλλά συνέβαλαν καθοριστικά στη διατήρηση της αυτοτέλειας του Εθνικού Τυπογραφείου.